خدایا سرای محبت کجاست؟

از شيشه نبودم كه با سنگ بمیرم

 من آمده بودم كه تا مرز رسيد ن

همراه تو فرسنگ به فرسنگ بميرم

تقصير كسي نيست كه اينگونه غريبم

شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميرم

بوسه باد خزونی، با هزار نامهربونی،

زیر گوش برگ تنها،

میگه طعمه خزونی...!

برگ سبز و تر و تازه، رنگ سبزشُ می بازه،

غرق بوسه های باد و

وحشت روزای تازه

می کَنه دل از درخت و، میشه آواره کوچه

کوچه ای که یادگارِ

روزای رفته و پوچه...

می شینه گوشة کوچه، چشم به آسمون می دوزه

می کُنه یاد گذشته،

دلش از غصه می سوزه...

یاد باد...!

یادِ گذشته شاد باد!

این دلِ زرد و تهی،

در حسرتِ دیدار باد...!

یادِ روزایی که کوچه، زیر سايه تنم بود،

مهربون درختِ عاشق، مستِ عطر نفسم بود

سهمِ من از بوسه باد،

چی بگم ای داد و بیداد!

همه زردی و تباهی،

مُردن و رفتن از یاد...

بگذار برات کتاب بخوانم
بنشين اينجا
کتاب را بگير توی دست‌هات
ورق بزن
دستم را دورت حلقه می‌کنم
از بالای شانه‌ات می‌خوانم کتاب
نفس می‌کشم
لای موهات
ورق بزن.
 

اگر توی گوشت گفتم
دوستت دارم
و فرار کردم چی؟ 

از پله‌های کودکی
بالا می‌آيم
تاب می‌خوری در تنهايی من
عاشقت می‌شوم
نگاهت مرا مرد می‌کند.

دلتنگی‌ام را
به کی بگويم وقتی نيستی؟
تا کجا راه بروم تا تمام شوم؟
مثل يک جاده
...
نيستی که!
من هم عادت نمی‌کنم
آقای من!
همين.

کتاب را بالا بگير ببينم
گاهی هم برگرد و بوسم کن.
حواست به داستان هست؟
نه
بيا از اول شروع کنيم.
ديدی؟
ديدی باز عاشقت شدم؟

 اینو با اجازه از یکی از خواننده های وبلاگم کپی کردم خیلی جالب بود

به كه بايد دل بست؟

                                وقتی میشی نیاز من که نباشی پیش من

اشکهای چشمامو ببین که میریزه به پای تو

                                 بازم که بیقرارمو دلواپسی نگاه تو

                                 تموم هستی منی بمون همیشه پیش من

اگر شدم عاشق تو نزار بیتاب بمونم

                                لا لایی شبام تویی نزار که بی خواب بمونم

                                دارم برات شعر میخونم شاید به یادم بمونی

فقط یه چیز اذت میخوام  همیشه عاشق بمونی

                              دوست دارم خیلی کمه ولی جز این چیزی نبود

                              واژه ها رو ولش کنیم عشقمو از  چشام بخون

اين روزا

تو می آیی

می دانم که می آیی...

تو را دیشب من از لحن عجیب بغض ها یم‌‌*خوب

 فهمیدم...

تو را بی وقفه از بارن پاک چشم هایم*سیر نوشیدم

تو می آیی...می دانم که می آیی

و بر ابهام یک بودن*نگین آبی احساس می بندی*

واز تکرار پوچ لحظه های سرد تنهایی*

مرا بر نبض پر کار شکفتن می نشانی...

تو می آیی...خوب می دانم

که پروانه نشانت را میان قا صدک ها دید

میان قاصدک هایی که از من تا نهایت!دور می شد

تو می آیی و من را از نگاه سرد آیینه*شبیه پسری

ازجنس یک پرواز*

میان گرمی دستان پر مهرت دوباره*باز می گیری

تو می آیی و من این را

شبیه حجم یک بوییدن مطبوع از آواز اقاقی های

سرگردان!

شبیه یک قنوت سبز نیلوفر میان برکه ای عریان*

دوباره*خوب*فهمیدم!

 تو می آیی*می دانم*خوب می دانم که می آیی

و من را*در حریم امن چشمانت*به آرامش*

به فردایی پر از شوق و تپش ها یی مقدس!

می رسانی...

تو می آیی*خوب می دانم که می آیی...

اگر خداوند يک آرزوی انسان را بر آورده می کرد ؛

من آرزو می کردم

دوباره ديدن تو را

و تو آرزو می کردی

هرگز نديدن مرا

آنگاه نمی دانم به راستی خداوند کدام را می پذيرفت؟

چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا

آتش عشق تو خاکستر کرد

می توانی تو به من

زندگانی بخشی

یابگیری از من

انچه را می بخشی

می بینمت باران می بینمت ابر

                      می بینمت باران با اندکی صبر

                                          می بینمت چشمه می بینمت رود

                                        یاران همه رفتند دنیای من بدرود

چه میکنه شیطونکه یاهو ............

تو از صندوقچه خاک گرفته قلبم بار دیگر شوق یک عشق را بیدار کردی و چشمان گرد گرفته ام را به سوی یک افق تازه گشودی

بمان با بهار

ابتدا نيّت کرده و سپس بر روی عکس دوبار کليک نماييد

برای طالع بینی بر اساس سال تولد روی سال تولدت کلیک کن

موش	گاو	ببر	گربه	اژدها	مار	اسب	بز	ميمون	خروس	سگ	خوك
1291	1292	1293	1294	1295	1296	1297	1298	1299	1300	1301	1302
1303	1304	1305	1306	1307	1308	1309	1310	1311	1312	1313	1314
1315	1316	1317	1318	1319	1320	1321	1322	1323	1324	1325	1326
1327	1328	1329	1330	1331	1332	1333	1334	1335	1336	1337	1338
1339	1340	1341	1342	1343	1344	1345	1346	1347	1348	1349	1350
1351	1352	1353	1354	1355	1356	1357	1358	1359	1360	1361	1362
1363	1364	1365	1366	1367	1368	1369	1370	1371	1372	1373	1374
1375	1376	1377	1378	1379	1380	1381	1382	1383	1384	1385	1386

چقدر دوستم داری گفتی اندازه ستاره های آسمون

وقتی نگاه کردم آسمون ابری بود...

بوي گندم مال من
هر چي كه دارم مال تو
يه وجب خاك مال من
هر چي مي كارم مال تو

وقتی رفت پرنده های کوچه بی دونه شدن

همونو ازش گرفتم آخه یادگاری بود

                                     حالا داره به گریه هات می خنده

اون که می گفت : بدون تو میمیره              

                                    دوروغ میگه دلش جنس کویره

دروغ می گفت : تو گوش نده به حرفاش           

                                  نگو هنوز می خوای بمونی باهاش

خیال نکن بدون اون می میری       

                                 بذار بره نباشه جون می گیری

میدونی قشنگی راه رفتن زیر بارون چیه؟

                            اینه که هیچ کس اشکاتو نمی بینه.